Çocuklarım,
dua etmek için toplandığınız ve kalplerinizdeki Çağrımı dinlediğiniz için teşekkür ederim.
Çocuklarım, çoğunuzun pek çok lütuf özlemi içinde olduğunu sıkça duyuyorum ama Tanrı size iki özel lütuf verdi: biri zekâ, diğeri ise vicdan.
İyiyi kötüden ayırt etmek için zekâya ihtiyacınız var; aksi takdirde sadece Tanrı'nın yasaları sizin için yeterli olurdu. Hangi eylemlerin Tanrı'ya, hangilerinin Şeytan'a götürdüğünü bilebilecek kapasitedesiniz.
O size, içinizdeki Tanrı sözü olan bir vicdan verdi ve siz neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilinçli olarak biliyorsunuz.
Ve sonra size özgürlük verdi. Bu yüzden size soruyorum çocuklar: ebedi yaşama doğru yürümek için doğru araçlara sahip misiniz, yoksa değil mi?
Bu lütufları kullanmayı önceliğiniz haline getirin ve başka bir şey istemeyin; çünkü eğer onları kullanmakta başarısız olursanız, pek çok kişi alçakgönüllülükten yoksun olduğu için bu herkes için tehlikeli olabilir.
Sizi seviyorum ve size yakınım.
Şimdi sizi Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla kutsuyorum.
Mesaj üzerine tefekkür:
Hanımefendi, bizimle bir güven paylaşmak için Pentekost'un son anlatısına atıfta bulunuyor: muhtemelen geçen Pazar günkü Söz Litürjisi'ni dinledikten sonra pek çok kişi ondan “pek çok lütuf” almayı istedi (Aziz Pavlus bunları Korintliler'e Birinci Mektubu, 12. bölümde listeler).
Ancak iki temel şeyi unutuyoruz:
– birincisi, Rab bu Ruh tezahürlerini şöhretimizi, başarımızı veya gururumuzu artırmak için değil; kardeşlerimize ve kız kardeşlerimize hizmet etmek üzere ortak iyilik için bahşeder;
– ikincisi ise en derin özümüzü temsil eden çok önemli ilahi yetilere zaten sahip olduğumuzdur.
İşte bunlar:
– gerçekliği yorumlamamıza, hangi eylemlerin mutluluk ve sevgiye, hangilerinin ise Şeytan'a yol açtığını anlamamıza yardımcı olan zekâ;
– bir kişinin en mahrem ve kutsal parçası (kalbi) olan ve Tanrı'nın onlarla konuştuğu vicdan. Zekâ soyut olarak neyin iyi veya kötü olduğunu anlamamıza yardımcı olurken, vicdan somut seçimler yapmamızı, doğru olanı yapmamızı veya yanlış bir şey yaptığımızda bizi uyarmamızı sağlar;
– son olarak, en büyük armağan olan özgürlük. Bu, iyiyi bilinçli ve gönüllü olarak seçme yeteneğidir. İstediğini yapmak anlamına gelmez.
Vicdanımızı inceleyelim, çünkü Meryem Ana kalplerimizde alçakgönüllülük görmüyor; herhangi bir eyleme geçmeden önce kendimize soralım: Tanrı'yı hoşnut edecek bir şey mi yapıyorum? Bu özel durumda İsa benim yerimde olsaydı nasıl davranırdı?
Kaynak: ➥ LaReginaDelRosario.org