Mga anak ko,
salamat sa pagtitipon sa panalangin at sa pakikinig sa Aking tawag sa inyong mga puso.
Mga anak ko, madalas kong naririnig ang marami sa inyo na naghahangad ng maraming kaloob, ngunit binigyan kayo ng Diyos ng dalawang espesyal na regalo: ang isa ay talino, at ang isa naman ay konsensya.
Kailangan ninyo ng talino upang makilala ang mabuti mula sa masama; kung hindi, sapat na sana ang mga batas ng Diyos para sa inyo. May kakayahan kayong malaman kung aling mga kilos ang patungo sa Diyos at alin ang patungo kay Satanas.
Binigyan Niya kayo ng konsensya, na siyang salita ng Diyos sa loob ninyo, at alam ninyo nang may kamalayan kung ano ang tama at kung ano ang mali.
At pagkatapos ay binigyan Niya kayo ng kalayaan. Kaya tinatanong ko kayo, mga anak: mayroon ba kayong tamang mga kasangkapan upang maglakad patungo sa walang hanggang buhay, o wala?
Gawing prayoridad ang paggamit ng mga kaloob na ito at huwag nang humiling ng iba pa, dahil kung mabibigo kayong gamitin ang mga ito, maaari itong maging mapanganib para sa lahat, dahil marami ang kulang sa pagpapakumbaba.
Mahal ko kayo at malapit ako sa inyo.
Ngayon ay pinagpapala ko kayo, sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo.
Pagninilay sa mensahe:
Bumabalik ang Mahal na Ina sa huling ulat ng Pentecostes upang magbahagi ng isang pagtitiwala sa atin: marami, marahil matapos marinig ang Liturhiya ng Salita noong nakaraang Linggo, ang humiling sa kanya na tumanggap ng “maraming kaloob” (iniisa-isa sila ni San Pablo sa kanyang Unang Sulat sa mga taga-Corinto, kabanata 12).
Gayunpaman, nalilimutan natin ang dalawang pangunahing bagay:
– ang una ay ibinibigay ng Panginoon ang mga pagpapahayag na ito ng Espiritu para sa kabutihan ng lahat, upang maglingkod sa ating mga kapatid, hindi upang dagdagan ang ating katanyagan, tagumpay, o pagmamataas;
– ang ikalawa ay mayroon na tayong mahahalagang banal na kaloob na kumakatawan sa ating pinakamalalim na esensya.
Narito sila:
– talino, na tumutulong sa atin na bigyang-kahulugan ang realidad at maunawaan kung aling mga kilos ang humahantong sa kaligayahan at pagmamahal at alin naman ang humahantong kay Satanas;
– konsensya, na siyang pinakapersonal at sagradong bahagi ng isang tao (ang kanilang puso), kung saan Siya nangungusap sa kanila. Habang tinutulungan tayo ng talino na maunawaan ang mabuti o masama sa paraang abstrakto, binibigyang-kakayahan tayo ng konsensya na gumawa ng mga konkretong pagpili, upang gawin ang tama, o babalaan tayo kung may ginagawa tayong mali;
– sa wakas, kalayaan, na siyang pinakadakilang kaloob. Ito ay ang kakayahang malay at kusang-loob na piliin ang mabuti. Hindi ito nangangahulugang paggawa ng anumang gustuhin ng isang tao.
Suriin natin ang ating mga konsensya, dahil hindi nakikita ng Mahal na Ina ang kababaang-loob sa ating mga puso, at bago gumawa ng anumang hakbang, tanungin natin ang ating sarili: May ginagawa ba akong kalugud-lugod sa Diyos? Paano kaya kikilos si Hesus sa aking lugar, sa partikular na sitwasyong ito?
Pinagmulan: ➥ LaReginaDelRosario.org