Kızım!
Efkaristiyamdan bahset: onlara orada hem İnsan hem de Tanrı olarak mevcut olduğumu söyle. Onların da Beni, onları sevdiğim gibi sevmelerini istediğimi söyle. Onlara Efkaristik sevgiden ve Beni kabul etme ihtiyacından bahset. En büyük Sakramentim olan, bilgeliğimin en büyük mucizesi olan Sevgi Sakramentimde herkes tarafından sevilmemi sağla.
Kızım, özellikle de bedenimden saygısızca pay aldıklarında, tüm günahlar için Efkaristiyamda sevilmemi, teselli edilmemi ve telafi edilmemi sağla.
Sonsuz sevginin kanıtı olan, ruhların besini olan Efkaristiya'dan bahset.
Beni seven ruhlara, işleri sırasında, evlerinde, hem gece hem gündüz Benimle birlik içinde yaşamalarını söyle; ruhsal olarak sık sık diz çöksünler ve başları eğik bir şekilde şöyle desinler: “İsa, Kutsal Sakrament'te ikamet ettiğin her yerde Seni tapınıyorum; Seni aşağılayanlar için Sana eşlik ediyorum; Seni sevmeyenler için Seni seviyorum; Seni günahlandıranlar için Sana teselli sunuyorum. İsa, kalbime gel!”
Bu anlar Benim için büyük bir neşe ve teselli kaynağı olacak.
Ruhlara seslen kızım; onlara Tesbih Duası'nın ve Efkaristiya'nın öneminden bahset! Tesbih Duası! Tesbih Duası! Tesbih Duası! Efkaristiya — Benim Bedenim ve Benim Kanım. Her ruhu gördüğümü ve duyduğumu hatırla; kiliseye girip Bana selam vermeyenleri de görüyorum; Mass'e (Ayin'e) gidip de yaşayan varlığımı fark etmeyenlerin ikiyüzlülüğünü görüyorum! İkiyüzlüler!
Şimdi seni Baba'nın adıyla, En Kutsal adımla ve Kutsal Ruh'un adıyla kutsuyorum.
Mesaj üzerine düşünceler:
Tüm hayatımız Ekaristiğin merkezinde olmalıdır. Mesih'in canlı ve hazır olan Bedeni ve Kanı, sürekli düşüncemiz olmalıdır; çünkü tıpkı Güneş gibi bize hayat veren, bizi ısıtan ve besleyen O'dur.
O'nun bize duyduğu sevgiyi karşılıksız bırakmamayı unutmayalım; bize öğrettiği bu sürekli tapınma duasını içten duygularla okuyarak İsa'ya neşe ve teselli verelim. Ama her şeyden önce, kiliseye girdiğimizde, O'nu fiziksel olarak görmesek bile orada olduğunu ve bizi izlediğini bilerek, Tabernakla'ya doğru diz çöküp O'na uygun selamı verelim. Bir kiliseye her girişimizde, bekleyen, gören ve dinleyen bir Dostun evine girmiş oluruz.
Aynı şekilde, Ekaristiğe yüzeysel bir şekilde yaklaşamayacağımızı unutmayalım: tövbe etmiş ve Günah Çıkartmaya gitmiş olmalıyız; onu ellerimizde DEĞIL (ki bu ağır bir kutsallığa saygısızlıktır), dizlerimizin üzerinde ve dilimizde almalıyız: Tanrı'nın Oğulunun Bedeni'ni alıyoruz!
Son olarak, Tesbih Duası üzerindeki üç katlı vurgu, ruhsal bir aciliyetin işaretidir. Ekaristiği yaşamak ve Tesbih Duası'nı dua etmek, hayatımızı iki sütun üzerine inşa etmemizi sağlar: İsa'nın Gerçek Varlığı ve O'nun gizemleri üzerine tefekkür.
Kaynak: ➥ LaReginaDelRosario.org