முடிவற்ற அன்பின் சாட்சியும், ஆன்மாக்களின் போஷணியுமான நற்கருணையைப் பற்றிப் பேசு

என் மகளே!

என் நற்கருணையைப் பற்றிப் பேசு: நான் அங்கு மனிதனாகவும் கடவுளாகவும் இருக்கிறேன் என்று அவர்களிடம் சொல். நான் அவர்களை நேசிப்பது போலவே அவர்களும் என்னை நேசிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன் என்பதை அவர்களிடம் சொல். நற்கருணை அன்பைப் பற்றியும், என்னை உட்கொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றியும் அவர்களிடம் பேசு. என் அன்பின் அருட்சாதனமான, என் அருட்சாதனங்களிலேயே மகத்தானதும், என் ஞானத்தின் மிகப்பெரிய அற்புதமுமான என் நற்கருணையில் நான் அனைவராலும் நேசிக்கப்படுவதை உறுதி செய்.

என் மகளே, அனைத்துத் தவறுகளுக்காகவும், குறிப்பாக என் உடலை மரியாதையின்றி உட்கொள்ளும் போது, என் நற்கருணையில் நான் நேசிக்கப்படுவதையும், ஆறுதல் அளிக்கப்படுவதையும், போசனை செய்யப்படுவதையும் உறுதி செய்.

முடிவற்ற அன்பின் சாட்சியும், ஆன்மாக்களின் போஷணியுமான நற்கருணையைப் பற்றிப் பேசு.

என்னை நேசிக்கும் ஆன்மாக்களிடம், அவர்கள் தங்கள் வேலைகளிலும், இல்லங்களிலும், பகலிலும் இரவிலும் என்னுடன் இணைந்து வாழச் சொல்; அவர்கள் அடிக்கடி ஆவியால் முழங்காலிட்டு, தலை குனிந்து இவ்வாறு சொல்லட்டும்: “இயேசுவே, உம்முடைய பாக்கிய அருட்சாதனத்தில் நீர் வசிக்கும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் உம்மைத் தொழுகிறேன்; உம்மை அலட்சியம் செய்பவர்களுக்காக நான் உங்களோடு துணை நிற்கிறேன்; உம்மை நேசிக்காதவர்களுக்காக நான் உம்மை நேசிக்கிறேன்; உம்மை அவமதிப்பவர்களுக்காக நான் உங்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறேன். இயேசுவே, என் இதயத்திற்கு வாருங்கள்!”

இந்தத் தருணங்கள் எனக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியின் மற்றும் ஆறுதலின் ஆதாரமாக இருக்கும்.

ஆன்மாக்களிடம் பேசு, என் மகளே; ஜெபமாலையின் (Rosary) முக்கியத்துவத்தைப் பற்றியும் நற்கருணையைப் பற்றியும் அவர்களிடம் பேசு! ஜெபமாலை! ஜெபமாலை! ஜெபமாலை! நற்கருணை — என் உடலும் என் இரத்தமும். ஒவ்வொரு ஆன்மாவையும் நான் பார்க்கிறேன் மற்றும் கேட்கிறேன் என்பதை நினைவில் கொள்; திருச்சபைக்குள் நுழைந்து என்னை வாழ்த்துவாமல் இருப்பவர்களையும் நான் பார்க்கிறேன்; திருப்பலியில் கலந்து கொண்டு எனது உயிருள்ள பிரசன்னத்தை கவனிக்காதவர்களின் போலித்தனத்தையும் நான் பார்க்கிறேன்! போதைகளே!

இப்போது நான் பிதாவின் பெயரிலும், எனது மிகத் தூய பெயரிலும், மற்றும் தூய ஆவியின் பெயரிலும் உன்னை ஆசீர்வதிக்கிறேன்.

செய்தியின் மீதான சிந்தனை:

நமது முழு வாழ்க்கையும் நற்கருணையை மையமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவின் உடல் மற்றும் இரத்தம், உயிருடனும் பிரசன்னமாகவும், நமது தொடர்ச்சியான சிந்தனையாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் அவர் சூரியனைப் போல நமக்கு உயிர் கொடுக்கிறார், நம்மைத் தேற்றுகிறார் மற்றும் நம்மைப் போஷிக்கிறார்.

அவர் நம்மிடம் கொண்டுள்ள அன்பிற்கு நாம் பதிலடி கொடுக்க மறக்க வேண்டாம்; அவர் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த இந்தத் தொடர்ச்சியான ஆராதனைப் prayer-ஐ உண்மையான உணர்வோடு கூறி இயேசுவுக்கு மகிழ்ச்சியையும் ஆறுதலையும் அளிப்போம். ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நாம் திருச்சபைக்குள் நுழையும் போது, அவர் அங்கே இருக்கிறார் மற்றும் நம்மைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை அறிந்து, அவரை உடல் ரீதியாக நாம் பார்க்காவிட்டாலும், பீடத்தின் (Tabernacle) முன் முழங்கால் படியிட்டு அவருக்குத் தகுந்த வணக்கத்தைத் தெரிவிப்போம். ஒவ்வொரு முறை நாம் ஒரு திருச்சைக்குள் நுழையும் போதும், நமக்காகக் காத்திருக்கும், பார்ப்பதும், கேட்பதும் ஆகிய ஒரு நண்பரின் இல்லத்திற்குள் நுழைகிறோம்.

அதேபோல, நாம் நற்கருணையை மேலோட்டமாக அணுக முடியாது என்பதை நினைவில் கொள்வோம்: நாம் மனந்திரும்பி ஒப்புரவாகி இருக்க வேண்டும்; நாம் அதை முழங்காலிட்டு நாக்கின் மீதுதான் பெற வேண்டும், கைகளில் அல்ல (அது ஒரு கடுமையான தூய்மையின்மை/பாவம்): நாம் கடவுளின் மகனின் உடலைப் பெறுகிறோம்!

இறுதியாக, ஜெபமாலையின் மீதான இந்த மூன்றுமடங்கு அழுத்தம் ஆன்மீக அவசரத்தின் அடையாளமாகும். நற்கருணையை வாழ்வதும் ஜெபமாலையை ஜெபிப்பதும் இயேசுவின் உண்மையான பிரசன்னம் மற்றும் அவரது மறைபொருட்களின் மீதான தியானம் ஆகிய இரண்டு தூண்களின் மீது நமது வாழ்க்கையை உருவாக்க நமக்கு அனுமதிக்கின்றன.

மூலம்: ➥ LaReginaDelRosario.org