Pazartesi, 24 Eylül 2001

Aziz Tomas Aquinas benim önümdeki koltukta oturuyordu. Bu sefer küçük bir beyaz beanie giymişti. Yarı yarıya dönerek büyük kolunu koltuğun arkasına uzatmıştı, ancak gözleri tabernakülün yönünden hiç ayrılmadı

Dedi: "İsa'nın övücü olarak geliyorum. Kardeşim, şimdi her şey kritik bir noktaya ulaşıyor ve acil hale geldi. Tanrı senin ulusunun kalbine girmek zorundadır. Şu anki durumda insanlar ilk önce kendilerini seviyormuş gibi görünüyor. Bu yasalarda, okullarda ve tüketimcilikte yansımaktadır."

"Kilisenin burada saldırıya uğraması şaşırtıcı değildir. Dini meslekler saygı görmüyor. Cennetin kişisel kutsallığa çağrısı çoğunlukla yoksayılıyor. Ama burada cevap var--dünya barışının anahtarı. Bu kurtuluş ve kutsallık için geçit belgesidir. Kutsal Aşk'tır."

"Gerçekte kimse, vicdanın bir ikna olmadan Anamızın Kalbine--Kutsal Aşka giremez. Bu değişimin anahtarıdır--ruhlarda, ulusda ve dünyada. Vicdana bir aydınlanmaya tepki vermek için alçakgönüllülük gerekir."

Sonunda dönüp beni gözlerime bakıyor. "Alçakgönüllülük ve Kutsal Aşk el ele gidiyor."