در این شب، بیکران با همراهی فرشته جبرئیل آمد. آنچه که مادر مقدس گفت تنها درباره من است. امروز او مانند یک مادری محبتآمیز و آموزگار بهطریق خاصی با من صحبت کرد، مرا یاری رساند و راهنمایی کرد در مسیر روحانیت خودم. چقدر صبور مریم ملکه صلح است و مادری واقعی! بسیاری از چیزها باید برایش تشکر کنم که اینچنین وقت زیادی را صرف کار خودش کردهاست. هیچچیزی نیستم. فقط گناهان و خطاهای من دارم. کیست که میتواند این محبت مادرانهاش را بفهمد؟ فرشته جبرئیل با فرمان الهی پیام زیر را گفت:
هنگامیکه خدا سخن میگوید، آرزو دارد شنید شود. اطاعت کنید و به آنچه خدا میگوید گوش فرا دهید!
در ۲۹ مارس ۲۰۰۹
در این شب، مریم ملکه صلح ما را با پرده محافظت خود پوشانده بود. فهمیدم که پرده مادر مقدس قدیس است زیرا بدن بیعیبیاش را میپوشاند. او پر از نعمتیست چون پر از روح القدس است و بهدلیل همین مقدسیتهاست و هرچیزی که توسط حضورش تقدس یافته، خدا با او متحد شده و او نیز در محبت عمیق با خدا متحد است. این دلیل آن است که بیکران در پیام خود گفته بود پردهاش هم برای ما بسیاری از نعمتها و برکات آسمانی را میدهد.
سلامت باشید!
پسران عزیز، خالق آسمان و زمین شما را به توبه دعوت کردهاست. او، پروردگار صلح، از شمای درخواست میکند تا کاملاً بدون شرط خودتان را در اختیارش بگذارید. خدا را دوست داشته باشید، فرزندانی کوچک. او شما را دوست دارد و
او شما را دوست دارد و با محبتاش آرزو دارد که آتشین شوید. بدانید چگونه عشق زندگی کنید تا خانوادههایتان بتوانند نجات یابند.
خدا خانوادهها را دوست میدارد. خدا خانوادههای شمای را دوست دارد و آرزوی او این است که یک روز آنها در آسمان باشند. من نیز آنان را دوست دارم و امشب با پرده خودشان را پوشاندم، با پردهاش بسیاری از نعمتها و برکات آسمانی بهشما میدهم زیرا پردهام قدیس است. همه شما را مبارک میگویم: در نام پدر، پسر و روحالقدس. آمین!
در روزهای بعد، مریم ملکه صلح گاهی ظاهر نشد. فهمیدم که او مرا آموزش دادهاست تا این قربانی را نیز به خدا برای توبه گناهکاران تقدیم کنم. هم چنین فهمیدم که باید هیچگاه از این هدیه وابسته نباشم. این یک نعمت است که خدا با واسطه بیکران بهمن میدهد. او مرا بیشتر آموزش دادهاست، یعنی چگونه از این هدیه برای رشد روحانی خودم و همه کسانی استفاده کنم که آرزو دارند پیامهای مادر مقدس را بشنوند و زندگی کنند.
بسیاری نمی喚دهند این موضوع را، حتی نزدیکان پراکنده در سراسر جهان. خدا میخواهد آنهایی که یک هدیه مانند این دریافت کردهاند بفهمند که مهمتر از دیدن و شنیدن، زندگی پیام است، خودشان به او در عشقش بیشتر و بیشتر متحد شوند و در عشق برای کلیسای مقدساش، نمونهای خوب از زندگی ایمان، دعا و تسلیم ارائه دهند.
پاول مقدسی به ما در نامه اول به کورینتیان ۱۲:۲۷-۳۱ میآموخت: "اکنون شما بدن مسیح هستید و اعضای او هستید، هر کدام در جای خود. و آنهایی که خدا در کلیسا قرار دادهاست، نخست رسولها هستند؛ دومی نبویان؛ سومی معلمان... سپس هدایایی مانند عجائب، درمانها، کمکهای، اداره کردن، و سخن گفتن به زبانهای مختلف میآید. برای بالاترین هدایا تلاش کنید." ...و بعدتر نیز به ما در ۱کور ۱۳:۸-۱۰ میگوید: "عشق هرگز پایان نخواهد یافت. اما نبواتها نابود خواهند شد. زبانها خاموش خواهند شد. دانش هم از بین خواهد رفت. زیرا دانشمان محدود است، و نبواتمان نیز محدود است. لیکن وقتی کاملیت آید، آنچه که محدود است نابود میشود."
پاول مقدسی به همه کسانی که خود را نزدیکان مینامند آموختهاست تا به هدایایشان وابسته نباشند، زیرا همه چیز پایان خواهد یافت، اما تنها عشق باقی خواهد ماند. یک نزدیکی نمی喚دهد توانایی گرفتن از هدیهاش و فکر کردن بهتر بودن از تمام دیگران. حتی بیشتر میگویم، یک نزدیک نمی喚دهد بتواند بخواهد بیشتر باشد از آنهایی که خدا انتخاب کردهاست و در جایگاههای اول قرار دادهاست، زیرا پاول مقدسی برای ما روشناً توضیح میدهد که هر عضو بدن در جایی است که خدا او را گذاشتهاست. باید این موضوع را بفهمیم: جایی که خدا آنها را گذاشتهاست. اگر یک نزدیک در اولین مکان نیست، چون فقط رسولها یعنی وزیران خدای، پاپ، کاردینالها، اسقفها و کشیشها هستند، پس چرا میخواهد آنجا باشد که نباید؟ جایگاه دوم برای نبویان است، پاول مقدسی به ما گفتهاست، نه اول. بنابراین ترتیباً مکانهای آنهایی که ادعا میکنند دارای هدایایی مختلفی هستند که او در نامهاش ذکر کرده.
به همین دلیل، یک مشاور نمی喜واند میخواهد که یک موعظهگر خدا باشد یا جایگاه او را بگیرد، اگر خدا او را برای این وزارت دعوت و تقدیس نکرده باشد از طریق کلیسای مقدس خود تا اولین مکان را اشغال کند، بلکه باید در محل مناسبش، دومین قرار داشته باشد. وی همچنین به ما میآموزد که باید به بالاترین هدایا در سخنرانی دربارهٔ محبت تمایل پیدا کنیم: هدیه واقعی و وسیله حقیقی برای تقدیس بسیاری از افراد است که هرگز پایان نخواهد یافت و بزرگترین همه چیزها خواهد بود.
آنهایی که با عشق واقعی میشناسند خدا را چنانکه اوست. تمامی رشد روحانی در اتحاد با محبت الهی خداست. این محبت ما را بیشتر و بیشتر در شعلههای مقدس خود پاکسازی خواهد کرد، روحمان را سوزاند تا به ما یاد دهد مانند آنچه پاول مقدسیانوس در 1Cor13:4-7 میگوید زندگی کنیم: "محبت صبرآمیز است. محبت مهربانی دارد. آن حسود نیست. محبت غیور نیست. آن غروری ندارد. آن تکبری نیست. نه هم شرمآور است. آن منافع خود را دنبال نمی喜واند، خشمگین نیست، رنجشها نگه میدارد. آن در بیعدالتی خوشحال نیست، بلکه از حقیقت خوشحال است. همه چیزها را عفو میکند، به همه چیزها ایمان دارد، امیدوارانه تمام چیزها را انتظار میکشد، تمامی چیزها را تحمل میکند." اینجا چگونگی اندازهگیری اتحاد ما با خدا و تقدیس شخصی خود در اتحادیه اوست، اگر واقعاً زندگی کنیم آنچه پاول مقدسیانوس به ما در نامهاش به کورینتیها گفتهاست.