Widzę świętego ojca Pio spowitego pięknym światłem, trzymającego w dłoniach wyraźnie widoczny mszał. Patrzy na nas wszystkich i mówi do nas:
"W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen."
Następuje osobista rozmowa z ojcem Pio, po czym mówi on:
"Drodzy przyjaciele Chrystusa!
Nasza dusza ucieka niczym ptaszek z sidła myśliwego, a Pan rozrywa to sidło. Gdybyście tylko to zrozumieli i tak żyli! Czy męczy was wielce, gdy mówię wam, że wasza modlitwa jest tak ważna: kiedy się modlicie, rozmawiacie z Panem lub błogosławioną Maryją Dziewicą!
Jezus uwolnił was od tego sidła! Uczynił to na krzyżu poprzez swoją śmierć i swoją Drogocenną Krew! Uczynił to z doskonałości swojej miłości do was! Czy męczy was, gdy mówię wam, że Święta Ofiara Mszy jest sercem wiary, że Jezus przychodzi w niej do was i że może ona stać się krwią życiodajną i linią ratunkową ziemi! O, gdyby tylko dusze odnalazły nawrócenie, wszystkie ciężary i wszystkie wojny natychmiast by się skończyły.
Dzisiaj przyszedłem do was z mszałem. Czyż Król Miłosierdzia nie powiedział, że mszał — Liturgia Godzin — jest ochronnym okryciem kapłanów? Błagam was, drodzy ojcowie duchowi, abyście nie ustanali w modlitwie! Pielęgnujcie Liturgię Godzin, gdyż jest ona prawdziwie waszym ochronnym okryciem, a w Panu pielęgnujecie ją poprzez swoją modlitwę, aby nie robiły się w niej dziury i aby to ochronne okrycie nie uległo zniszczeniu.
Gorliwie módlcie się o pokój! Ta prośba, którą dziś oraz wielokrotnie wcześniej umieściłem w waszych sercach, jest niezwykle ważna! Ludzie są tak głupi — chcą być jak Bóg i przez to błądzą. Nie błądźcie; spoglądajcie na Jezusa, waszego Pana! Szukajcie schronienia u błogosławionej Maryi Dziewicy i żyjcie w miłości Jezusa i Maryi: wtedy udręka nie dotknie waszych serc. Słuchajcie moich słów! Błogosławię was później wraz z kapłanem.
Święty Ojciec Pio powraca do światła i znika.
Ta wiadomość zostaje podana do publicznej wiadomości bez zamiaru wyprzedzania osądu Kościoła rzymskokatolickiego.
Copyright. ©
Notatka osobista: W rozmowie z moim kapłanem stało się jasne, że „dusza nasza ucieka jak ptak z sideł myśliwego...” to wers z psalmu znalezionego w Biblii, a konkretnie siódmy wers Psalmu 124. Przesłaniem tego psalmu jest to, że Bóg ocalił swój lud od wielkiej niedoli i niebezpieczeństwa. Pomoc Pana została udzielona Jego ludowi, który nie mógł się sam ocalić własną siłą.
Źródło: ➥ maria-die-makellose.ch