Tijdens mijn ochtendgebeden kwam de Engel en zei: “De Zalige Moeder zou U graag willen zien.”
Plotselijk vond ik mezelf in het bijzijn van de Zalige Moeder. De Engel en ik stonden naast een muur met mooie, kleine bundels oranje, roze, rode en witte bloemen.
Ze zei: “Valentina, kom en help Me. Door je lijden en alles wat je hebt meegemaakt, kijk eens naar jouw beloning.”
Ik zag enkele planten uit de grond groeien, maar er waren onkruiden tussen hen door gemengd.
De Zalige Moeder zei: “Trek alle onkruiden uit.”
Er waren ook andere heilige mensen aanwezig die de onkruiden uittrokken. Een van hen legde het onkruid op een stand en gooide het vervolgens in een brandend vuur.
Ik vroeg: “Hoe kon nat gras branden?”
De Engel antwoordde: “Ze gieten er zo'n vloeistof overop. De goede oogst blijft, maar de slechte onkruiden worden verbrand. Ze zijn veroordeeld.” Het grass dat brandde werd volledig zwart.
Met betrekking tot de muur van bloemen zei de Zalige Moeder: “Zet gewoon de bundels in de grond. Kijk hoe veel vrucht je hebt geproduceerd door al jouw lijden.”
Ik zei: “Zalige Moeder, zij zijn zo mooi en levendig.” Alles om ons heen was mooi.
De Zalige Moeder was erg tevreden en zei: “Kijk hoe veel vrucht je hebt geproduceerd. Zo vele zielen gingen naar de hemel, en er gebeurden zo veel mooie dingen die jij nog eens niet van weet. Je zal het ooit weten. En het was alles door het lijden van jouw beenblessure.”
Na dat vertrokken de Zalige Moeder, de Engel en ik deze mooie plek.
De Heilige Moeder zei: "Weet je, Mijn Zoon is erg gekweld door de wereld. De wereld ziet het gevaar niet waarin zij leven. De mensheid verandert of bekeert zich niet. Boete is nodig omdat Mijn Zoon ongeduldig wordt. Hij wacht om veranderingen toe te laten komen, of oorlog, of rampen. Mensen veranderen er niets aan. Hij houdt zich terug, maar hij gaat spoedig loslaten. Ik kan Mijn Zoon niet langer tegenhouden. Hij is ongeduldig naar gebed. Vertel de mensen om boete te doen en om te veranderen."