«سلام بر تو ای مریم پاک‌ترین، که بدون گناه متولد شدی.»
فرزندان کوچک من،
من هستم، مادر آسمانی شما، ملکه و فرمانده شما که امروز بعدازظهر با شما سخن می‌گوید.
کوچک‌های من، من اضطراب قلب‌هایتان را می‌بینم، انبوه افکار و احساساتی را که چون موج‌هایی در طوفان بر آرامش ذهن و قلبتان می‌کوبند.
می‌بینم که چگونه دشمن تلخ‌ترین من، بدون رحم به ایمان، امید و محبت شما حمله می‌کند.
به همین دلیل است فرزندان کوچک، که بار دیگر شما را فرا می‌خوانم تا در قلب پاک من پناه بگیرید، جایی که آرامش خدا حکم‌رانی می‌کند، جایی که می‌توانید عشق تثلیث اقدس را تماشا کنید و از حقیقتی که همان پسر بسیار مقدس من است، سیر شوید.
فرزندانم، آرامش خدا با حذف تمام رنج‌ها، با داشتن ذهنی خالی یا با تمرینات ذهنی انسانی که فقط شما را منحرف می‌کند، به دست نمی‌آید.
فرزندانم، آرامش خدا در نبرد و در تلاش روزانه برای تسلیم شدن و سپس یکی کردن اراده خود با اراده پدر به دست می‌آید؛ پدری که شما را بی‌حد و مرز دوست دارد و می‌خواهد در زندگی او سهیم شوید، که چیزی جز عشق الهی نیست.
آرامش خدا با هر عمل ایمانی که انجام می‌دهید، با هر قدمی که در مسیری پر از مه و تاریکی برمی‌دارید به قلب‌هایتان نازل می‌شود؛ مسیری که برای انسانیت بسیار شکننده و محدود شما، مرگ است. هر قدم را با این اعتماد بردارید که این راه خداست، راهی که پسر من و من پیموده‌ایم، جاده‌ای برای تحقق plan الهی برای هر روح، جاده‌ای که شما را همواره به جایگاهی بالاتر می‌برد، از میان هر لایه مه و تاریکی می‌گذرد و در نهایت به نور آغوش خدا ختم می‌شود.
فرزندانم، شما نمی‌توانید زیبایی این نوری را که در انتظار شماست تصور کنید.
من با کلماتم و عشق مادری‌ام، پرتوی از نور برایتان می‌آورم تا به شما امید، تسلی و آرامش ببخشم.
کوچک‌های من، ما از شما چه خواسته‌ایم؟ اینکه نگاهتان را استوار بر چهره‌های ما که سرشار از این نور است نگه دارید؛ نام‌های ما را که چون نوازشی و پناهگاهی است تکرار کنید، و سپری از حقیقت بسازید که در این زمانِ لبریز از تاریکی و سرگشتگی به آن نیاز دارید.
ما از شما خواسته‌ایم که حقیقت را در روحتان نگاه دارید، و از هر آنچه عیسی من به شما گفته است پاسداری کنید؛ تمام آنچه او با زندگی و مرگش به شما نشان داد و برایتان به دست آورد.
ما از شما اعمال ایمان، اعتماد و اطاعت خواسته‌ایم؛ کارهایی که تنها در صورتی می‌توانید انجام دهید که فروتنیِ قلب را همچون جواهری گرانبها در وجودتان نگاه دارید، چون چراغی که پیوسته بزرگ‌ترین و زیباترین حقیقت را روشن می‌کند. حقیقتی که خداوند خداست. هیچ کس دیگری نیست.
که شما پدری دارید که با عشقی وصف‌ناپذیر، محبوب‌ترین فرزندش، نخستین آفریده‌ی تمام جهان هستی را فرستاد تا عشقش را برایتان بیاورد، شما را از چنگ شیطان نجات دهد و پس از آنکه بردگانی محکوم به نابودی بودید، شما را بار دیگر فرزند سازد. و اینکه پس از آنکه چون فرزندان بازخریدگی یافتید، عشق الهی را برایتان فرستاد تا شما را از فیض خود لبریز کند، هر آنچه سست است تقویت نماید، هر آنچه تاریک است روشن سازد، هر آنچه آلوده است پاک گرداند و شما را با ردای سلطنتی بپوشاند که شما را تا ابد دارایی خداوند می‌سازد. 1
فرزندانم، چه بسیار چیزهایی که هنوز برای شما پوشیده است، زیرا ذهن بشر – که چنان تحت سیطره‌ی استدلالی است که باعث می‌شود بگویید «می‌دانم، می‌فهمم» – نمی‌تواند راز خدا را که پیش روی شما در حال گشوده شدن است، ببیند یا کاملاً درک کند. 2
حتی قلب‌های شما، که فیض در آن‌ها جای دارد، نمی‌توانند عظمت تمام اتفاقاتی را که در این ساعت رخ می‌دهد، درک کنند.
به همین دلیل است فرزندان کوچک من، که مکرراً بر شما تأکید می‌کنم تنها از طریق ایمانی پاک و کودکانه، با اعتماد و تسلیم، است که می‌توانید در این زمان‌ها و تمام آنچه پدر با حکمت، رحمت و عدالتش در این ساعت به انجام می‌رساند، زندگی کنید. 3
به همین دلیل است فرزندان، که به شما می‌گویم در آرامش من بمانید، که چیزی نیست جز عمل تسلیم مطلق من در برابر اراده پدر.
آن کس که با من و در قلب من باقی می‌ماند، گمراه یا سرگردان نمی‌شود. به همین دلیل است که قلب من پناهگاه، برجی تسخیرناپذیر، حصاری برای محافظت و دژی است که سپاه من در آن پناه می‌گیرد و در آنجا تا ساعت مقرر آماده، شکل‌گرفته و تقویت می‌شود.
فرزندان من، وقت خود را در مشاجرات بیهوده تلف نکنید که هر کدام بخواهند «حق با آن‌ها باشد». فرزندان، تنها کسی که حق با اوست، پدر ابدی است. و تنها راه برای ماندن در این «حق بودنِ» مقدس، یعنی در اراده الهی او، این است که متواضعانه تشخیص دهید که تنها او خداست، تنها او همه چیز را می‌بیند، همه چیز را می‌داند و هر کاری از دست او برمی‌آید. 4
باید تشخیص دهید که با ساعتی منحصر‌به‌فرد روبرو هستید، که در آن کنش خدا در راز نقشه او آشکار می‌شود – رازی چون بسیار عظیم و عمیق است که نمی‌توان آن را در چیزی به کوچکی و نقصِ ذهن شما گنجاند.
به همین دلیل است فرزندان، از شما می‌خواهم که هر چه بیشتر مانند کودکان کوچک خود را تسلیم اراده الهی کنید؛ اجازه دهید اعتمادی که در دل‌هایتان جوانه زده است، بی‌حد و اندازه رشد کرده و تقویت شود.
فرزندان، هرگز برای کنش خدا محدودیتی قائل نشوید. هیچ‌گاه.
این جایگاه شما نیست، چرا که شما مخلوق هستید.
میان آنچه فکر می‌کنی می‌دانی و می‌فهمی و آنچه واقعاً هست، ورطه‌ای ژرف وجود دارد 5 که تنها با ایمانی قابل عبور است که خود را کاملاً تسلیم اراده پدر کند و اعتماد داشته باشد که پدر، در عشقش به موجود بسیار کوچک و محدودش، آنچه را که نیاز دارد در زمان نیازش به او عطا کند و هر آنچه را که باید بداند در زمان نیازش به او بفهماند. 6
می‌بینی چرا در این ساعت، بیش از هر چیز، ما ایمان تو را می‌طلبیم؛ ایمانی که بدون دیدن و بدون فهمیدن باور کند و برخلاف تمام عقل و ترس بشری، خود را به اراده عاشقانه پدر بسپارد.
این بزرگ‌ترین و قدرتمندترین محافظ شماست.
چرا تسبیح (روزاری) سلاحی چنان قدرتمند است؟ چون مدرسه تسلیم، اطاعت و ایمان است؛ زیرا تو را به تامل در تسلیم ما و اطاعت ما از اراده پدر، در شادی، در رنج‌های هولناک و در جلال وا می‌دارد.
چرا کلام عیسای من، انجیل او، چنین قدرتمند است؟ زیرا هر کلمه، هر жест و هر لحظه از زندگی او، به هر قیمتی که بود، غوطه‌ور در این تسلیم و اطاعت از پدر بود.
چرا قلب من پناهگاهی کامل است؟ زیرا در روح من هیچ چیز جز تسلیم، ایمان و اطاعت از پدر بسیار مقدس نبوده است، کسی که همه چیز را طلب کرد تا همه چیز را عطا کند. این پناهگاه هرگز هیچ چیزی را از پدر دریغ نکرد و از این رو، پناهگاهی برای کلمه تجسد یافته و اکنون برای شما شد.
کوچک‌های من، به قلب مادرتان بیایید و در تسلیم من بیاسایید، که به شما نور، صلح و آرامش برای روحتان می‌بخشد. اجازه دهید شما را در نزدیکی قلبم، از میان آب‌های متلاطم این ساعت بسیار اضطراب‌آور عبور دهم.
همان‌طور که کودکان خردسال وقتی چیز ترسناکی می‌بینند، چهره خود را در سینه مادرشان پنهان می‌کنند و خود را به حمایت او می‌سپارند.
شما هم با من همین‌گونه باشید.
فرزندان کوچک قلبم، شما در اضطرابید و می‌خواهید دقیقاً بدانید چه کنید، به چه کسی گوش دهید، کجا بروید و به چه کسی اعتماد کنید؛ می‌ترسید اشتباه کنید یا در این ساعت کاری را که خدا از شما می‌خواهد انجام ندهید.
پیش از هر چیز فرزندانم، این را در قلب و ذهنتان حک کنید:
پدر می‌داند که چه می‌کشید.
پدر می‌داند که می‌خواهید او را دوست داشته باشید، به او خدمت کنید و برای ابد با او باشید.
پدر اضطراب قلب شما را درک می‌کند.
و پدر به شما کمک خواهد کرد و هر آنچه را با عشق، ایمان و سادگی به او تقدیم کنید، با عشق خواهد پذیرفت. هر تلاش، هر دعا و هر نگاهِ trusting در میان درد و سردرگمی را.
نترسید، پدرتان شما را دوست دارد.
دوم فرزندانم، ما به شما گفته‌ایم چه کنید: به ما بنگرید، ما را دوست داشته باشید، به ما اعتماد کنید و اجازه دهید ایمانی نورانی روحتان را پر کند.
به چه کسی گوش دهید: به صدای پدری که با صدای پسرش سخن می‌گوید؛ در انجیل او، در کلام مقدس او 7 و در آموزه‌های مقدسی 8 که پدر را تکریم می‌کنند، پسر را ستایش می‌کنند و مطیع روح‌القدس هستند.
سوم فرزندانم، شما می‌دانید کجا بروید: به پناهگاه قلب من. فرزندانم، شما باید همه چیز را در آن زندگی کنید.
عشای ربانی مقدس را در قلب من تجربه کنید – حتی اگر جسماً در عشای ربانی ناقصی حضور دارید، در قلب من آن را در اتحاد با تمام عشای ربانی‌هایی که با عشق، ایمان و ارادت صادقانه تقدیم می‌شوند، زندگی کنید.
عیسای من را در قلبم ستایش کنید، وقتی می‌بینید که به حضور حقیقی و واقعی عیسای من در سرآمدترین عشای ربانی بی‌احترامی می‌شود.
و زمانی که دیگر مکان‌هایی را نیافتید که پسر من در آن‌ها حضور داشته باشد، او را در قلب من ستایش کنید.
هر روز و هر ساعت را در قلب من زندگی کن. افکار، عواطف، دردها و رنج‌هایت را نزد من بیاور و بگذار من آن‌ها را در نور الهی بشویم و به تو نشان دهم که با آن‌ها چه کنی.
بیایید فرزندانم، درباره هر تصمیمی که باید بگیرید با من صحبت کنید. من تخت حکمت و مادرِ راهنمایی‌های نیک هستم؛ اجازه دهید توسط من هدایت شوید و من همیشه شما را به سوی عیسی‌ام، و همراه با او، به قلب پدر خواهم برد.
کوچک‌های من، هوای پاک قلب مرا استنشاق کنید، زیرا شما به آن نیاز دارید، چرا که ناچارید در فضای معنوی‌ای زندگی کنید که بسیار از بوی تعفن شیطان و تمام دسیسه‌های او آلوده شده است.
اما در قلب من، تنها هوای پاک بهشت را می‌یابید، که روحتان را از میاسماهای دشمن پاک می‌کند و به شما اجازه می‌دهد همراه با من زیبایی قلب پدر، عظمت و بی‌کرانگی نقشه او، و بی‌نهایت قدرت، عدالت و رحمتش را تماشا کنید.
این غذای شما در این ساعت است.
نترسید.
آشفته نشوید.
به سوی من بیایید و حقیقتی را تماشا کنید که در رحم من جسم شد و بی‌وقفه در روح من می‌درخشد.
شما می‌خواهید از عیسای من پیروی کنید و پدر را خشنود سازید:
دست مرا بگیرید و اجازه دهید شما را هدایت کنم و در مکانی قرار دهم که پدر در نقشه خود برایتان تعیین کرده است.
فرزندانم، به مادرتان اعتماد کنید. [لبخند]
چقدر شما را دوست دارم!
فرزندانم، شما ارتش من هستید.
کاپیتان شما در این ساعت هولناک، برای تحقق نقشه کامل پدر، برای خیر هر روح و بازگرداندن تمام آفریدگانش به نور و زیبایی قدوسیت، شما را از مسیرهایی بی‌سابقه هدایت می‌کند.
نترسید فرزندانم.
اگرچه نبرد سخت است و در ظاهر بی‌پایان، و درک و مبارزه با آن دشوار است، اما پیروزی پیش از این به دست آمده است.
پسر بسیار مقدس من، عیسای من، محبوب‌ترین فرزند پدر، بره‌ای که قربانی شد، شاهِ شاهان و خداوندِ خدایان، با خون و فرمان‌برداری خود آن را به دست آورده است و باعث خواهد شد بر هر آنچه هست بدرخشد و هر موجودی آن را بازشناسد.
نترسید.
آشفته نشوید.
همه چیز در دستان پدر است.
در قلب من بمانید.
در عیسای من بمانید.
آشفته نشوید.
بیایید و در قلب پاک من به روشنی ببینید.
به نام من که دشمن را پراکنده می‌کند پناه ببرید.
مادرتان شما را رها نمی‌کند.
کاپیتان شما، شما را به سوی حقیقتی که همان عیساست هدایت می‌کند.
ملکه شما ردای سلطنتی‌اش را بر شما می‌گستراند تا هر روح ناپاکی را که سعی دارد حقیقت را در قلب‌هایتان تحریف کند، پراکنده سازد.
من شما را، فرزندان کوچکم، با عشق مادرانه‌ام برکت می‌دهم؛ شما را در اشک‌هایم می‌شویم، در آغوشم می‌گیرم و به قلبم می‌فشارم.
مادرتان که شما را دوست دارد،
مریم بسیار مقدس،
رز عرفانی پدر، که می‌شکوفد تا در این ساعت عطر بهشت را پراکنده سازد و نفوس پریشان فرزندان خدا را تسکین دهد.
تمام جلال برای او تا ابد باد.
آمین.
© ۲۰۲۶ ماموریت رحمت الهی. تمامی حقوق محفوظ است.
نکته: پانویس‌ها توسط خدا دیکته نشده‌اند، بلکه توسط خواهر آماپولا اضافه شده‌اند. گاهی پانویس برای کمک به خواننده در درک معنای یک کلمه یا ایده خاص از دیدگاه خواهر است و گاهی برای انتقال بهتر لحن خداوند یا بانوی ما هنگام سخن گفتنشان.)
۱) این دقیقاً همان چیزی است که ما در سرود زیبای «سکوئنس» که در عید پنطیکوست خوانده می‌شود، یعنی «Veni Sancte Spiritus»، درخواست می‌کنیم: «O Lux beatissima, reple cordis intima tuorum fidelium…lava quod est sordidum, riga quod est aridum, sana quod est saucium, flecte quod est rigidum, fove quod est frigidum, rege quod est devium…» (ترجمه تحت‌اللفظی: ای نور بسیار مبارک، اعماق قلب‌های وفاداران خود را لبریز کن... آنچه ناپاک است بشوی، آنچه خشک شده است آبیاری کن، آنچه مجروح است شفا بخش. آنچه انعطاف‌ناپذیر است خم کن، آنچه سرد شده گرم کن، و آنچه گمراه گشته را اصلاح نما.) ↩︎
۲) این مرا به یاد تجربه عرفانی سنت توماس آکویناس انداخت که اندکی پیش از مرگش داشت و باعث شد نوشتن را متوقف کند؛ او پس از دیدن رؤیایی از خدا، احساس کرد هر آنچه نوشته است – حتی «سوما تئولوژیکا»، که پایه بسیاری از آموزه‌های الهیاتی کلیساست – در مقایسه با آنچه خدا از عظمتش به او نشان داده بود، تنها «کاه» است. ↩︎
۳) «در آن هنگام عیسی اعلام کرد: "ای پدر، خداوند آسمان و زمین، تو را شکر می‌گویم که این‌ها را از خردمندان و دانا پنهان داشتی و بر کودکان آشکار کردی؛ آری ای پدر، زیرا اراده رحمانانه تو چنین بود."» (متی ۱۱:۲۵) ↩︎
۴) «سپس ایوب به خداوند پاسخ داد: "می‌دانم که تو قادر به هر کاری هستی و هیچ مقصودی از سوی تو نمی‌تواند خنثی شود. کیست آنکه مشورت را بدون دانش پنهان کند؟ بنابراین آنچه را نمی‌فهمیدم بر زبان آوردم، چیزهایی که برای من بیش از حد شگفت‌انگیز بودند و آن‌ها را نمی‌شناختم. بشنو و من سخن خواهم گفت؛ من از تو پرسش می‌کنم و تو به من پاسخ بده. پیش از این نامت را با گوش شنیده بودم، اما اکنون چشمم تو را می‌بیند؛ از این رو خود را خوار می‌شمارم و در خاک و خاکستر توبه می‌کنم."» (ایوب ۴۲:۱-۶). شایسته است کتاب ایوب، به‌ویژه فصل‌های ۳۸ تا ۴۲، دوباره خوانده شود تا یادآور نیاز به تواضع در پیشگاه خدا و تدابیر او باشد. ↩︎
۵) «زیرا افکار من افکار شما نیست و راه‌های شما راه‌های من نیست، خداوند چنین می‌گوید. همان‌گونه که آسمان‌ها بر زمین بلندترند، چنان راه‌های من بر راه‌های شما و افکار من بر افکار شما بلندتر است.» (اشعیا ۵۵:۸-۹). ↩︎
۶) این همان چیزی است که ما در دعای پدرمان می‌خواهیم: «نان روزانه ما را امروز به ما عطا کن...» ↩︎
۷) اشاره نه تنها به کتاب مقدس، بلکه به فیض‌های نبوتی که خداوند پیوسته برای خیر فرزندانش به کلیسا بخشیده است. ↩︎
۸) ارجاع به تعلیمات رسمی و معتبر کلیسا (Magisterium)، و همچنین به اینکه چگونه زندگی قدیسان، آموزه‌های مقدس الهی را در اعمال و گفتارشان منتقل می‌کند. ↩︎