Ngayong umaga, pumunta ang Anghel at dinala ako sa Purgatoryo upang bisitahin ang mga Banal na Kaluluwa. Maraming lalaki sa bahaging ito ng Purgatoryo. Isa sa kanila, na mukhang kagalang-galang at nakasuot ng suit, ang lumapit upang batiin ako. Hindi siya mukhang matanda. Hindi ko alam kung sino siya, at hindi niya sinabi ang kanyang pangalan.
Sabi niya, “Alam mo ba na ginawa ko ang lahat para sa aking anak noong nasa lupa pa ako? Madalas akong bumibili ng mga bagay para sa kanya. Ginagawa ko ang lahat para sa kanya. Iniiwan ko ang mga binili ko para sa kanya sa kanyang silid, sa pag-asang baka gamitin niya ang mga ito at magbago siya. Hindi niya kailanman pinahalagahan iyon, at hindi siya nagpasalamat sa akin, at wala akong nakitang anumang pagbabago.
Sinabi ko sa lalaki, “Hindi mahalaga ang mga materyal na bagay. Marahil ang dapat mong itinuro sa kanya ay tungkol sa Pananampalataya, tungkol sa relihiyon. Mas magiging kapaki-pakinabang iyon para sa kanya.”
Nagsisisi siya at sinabi, “Alam mo, ako ang ama ng batang iyon, at dahil lagi akong bumibili ng mga bagay para sa kanya at ibinibigay ang lahat, ngayon ay kailangan kong magdusa. Dapat ay kinausap ko siya tungkol sa Pananampalataya at tahimik na ipinagdasal siya. Sa halip, sinubukan ko siyang baguhin gamit ang mga materyal na bagay. Ngayon, ipinakita sa akin na hindi ko dapat ginawa iyon. Dapat ay ibinigay ko ang lahat ng iyon sa Diyos, ipinagdasal ang aking anak at itinuro sa kanya ang tunay na makakatulong sa kanya. Pero hindi ko ginawa, at ngayon, dahil sa lahat ng iyon, na pinagsikapan kong gawin, kailangan kong magdusa dahil doon.”
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au